"Τα 'δωσα και τα δύο στη πατρίδα".

Μια ιστορία που δημοσιεύεται στο τεύχος του Οκτωβρίου της Ναυτικής Ελλάδας:

Ήμουν στο Ναυτικό το 1952 και βρισκόμουνα στη Πλατεία Κλαυθμώνος, όχι όπως είναι σήμερα. Οι νεότεροι δεν γνωρίζουν πάρα πολλά από τα παλιά και απορούν οπόταν ακούν ορισμένα γεγονότα του τότε. Εκείνη τη στιγμή έπεφτε ο ήλιος και θα γνωρίζετε ότι με τη δύση του, γίνεται υποστολή της σημαίας. Τότε το Υπουργείο Ναυτικού ήταν εκεί και η σημαία κυμάτιζε ακόμα στο κτήριο. Σήμερα είναι άλλες υπηρεσίες του Ναυτικού.


Τότε πάντα κάθε πρωί, θα θυμούνται οι παλιοί, γινόταν έπαρση σημαίας και σταματούσαν τα πάντα, όπως και στη δύση του ηλίου γινόταν υποστολή. Ήταν στιγμές ωραίες , απίθανες που ζούσαν τότε οι άνθρωποι. Το άγημα αποδόσεως τίμων στο χώρο του, και ακούμε το σαλπιγκτή να δίνει το σύνθημα για την υποστολή της σημαίας. Το άγημα παρουσιάζει όπλα. Ο αξιωματικός χαιρετά και παίζεται ο Θούριος. ¨Ολοι οι παριστάμενοι εκεί και οι περαστικοί, όπως και εγώ σταθήκαμε σε στάση προσοχής. Αποδίδεις με αυτό τον τρόπο την τιμή στο ιερό μας σύμβολο, στη γαλανόλευκη σημαία. Τη στιγμή που ο αρμόδιος αξιωματικός χαιρετά, η ματιά του πέφτει λοξά και βλέπει κάτι παράξενο, και η ψυχή του ταράζεται, μ' αυτό που θα σας πω παρακάτω.

Τελειώνοντας η διαδικασία της υποστολής της σημαίας, οι διαβάτες συνεχίζουν τον δρόμο τους, ενώ εγώ παρέμεινα από συνήθεια λίγο ακόμα. Τότε βλέπω τον νεαρό αξιωματικό να κατευθύνεται θυμωμένος πρός έναν γεροδεμένο πλανόδιο καστανά. Βλέπετε τότε η πλατεία ήταν κενή και στις γωνίες ήταν πάντα στιλβωτές ( λούστροι ) και καστανάδες, που μας λείπουν τώρα. Και του είπε : <<γιατί δεν σηκώθηκες όρθιος για να τιμήσεις τη σημαία μας. Δεν έχεις φιλότιμο κλπ>>. Ο άνθρωπος έμεινε βουβός, ενώ εγώ παρακολούθησα έντρομος και φοβερά συγκλονισμένος το τι έγινε. Μετά βλέπω τον καστανά ότι έγινε κατακόκκινος και ότι άρχισε να τρέμει. Ήθελε να φωνάξει, αλλά τον είδα με έκπληξη να συγκρατείται, σκύβοντας το κεφάλι του και να αρχίσει να κλαίει με λυγμούς. Όμως συνήλθε γρήγορα, σκούπισε τα δάκρυά του και με τη δύναμη των χεριών του ( που ήταν γερά) στύλωσε το σώμα του δυνατά, έσπρωξε τον πάγκο με τα κάστανα μπροστά και φώναξε με όλη την ψυχη του στον νεαρό αξιωματικό δυνατά <<πώς να σηκωθώ κύριε; Της τα έδωσα της Πατρίδας μου και τα δύο>>. Και σηκώνοντας τα μπατζάκια του παντελονιού, φάνηκαν δύο πόδια, κομμένα πάνω από το γόνατα. Και ξανάρχισε να κλαίει. Ο κόσμος όπως και εγώ γύρω του έκλαιγε και χειροκροτούσε, όμως περισσότερο απο όλους έκλαιγε ο νεαρός αξιωματικός.

Έχουν περάσει περίπου 60 χρόνια. Ποιος ξέρει τι να γίνεται. Εκείνη τη στιγμή πάντως έγινε κάτι το αλησμόνητο, μια φοβερή σκηνή. Ο αξιωματικός σκύβει και αγκαλιάζει και φιλά τον καστανά, και στη συνέχεια στέκεται ευθυτενής μπροστά στον ήρωα, φέρνει το δεξί χέρι στην άκρη του γείσου του πηλίκιού του και τον χαιρετά στρατιωτικά. Του απονέμει <<τας κεκανονισμένας τιμάς>> που δεν μπόρεσε εκείνος τυπικά να αποδώσει στη σημαία μας, γιατί της χάρισε τα δύο πόδια του στα βορειοηπειρώτικα βουνά μας, για να μπορεί να κυματίζει σήμερα ψηλά η κυανόλευκη σημαία μας, σε λεύτερη πατρίδα. Και οι άλλοι, οι πολλοί να μπορούν να πηγαίνουν με γρήγορο βήμα στην ειρηνική απασχόλησή τους, χωρίς να γνωρίζουν ότι περνούν μπροστά από έναν ήρωα του αλβανικού μετώπου, τον Έλληνα ήρωα πολεμιστή, όποιο επάγγελμα και να 'χει. Άλλοι δεν μιλούν, άλλοι όμως ειρωνεύονται.Γι αυτό οι νέες γενιές πρέπει να μάθουν, να διδαχθούν από την οικογένεια και από το Σχολείο για το Έπος του 1940.
Για το καλό της Πατρίδας μας.

H Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει...

Ο Εθνικός Ύμνος φιλοξενεί στην πρώτη κιόλας στροφή το κυρίαρχο μήνυμα  «η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει… και ξανά προς τη δόξα τραβά». Η ταύτιση του λαού μας με το Φοίνικα, το μυθολογικό πτηνό, μόνο τυχαία δεν είναι. Υπάρχει μια απροσδιόριστη διαίσθηση στην ψυχολογία μας, σύμφωνα με την οποία πάντα βρίσκεται κάποιος, που την ύστατη ώρα, τον στέλνει ο θεός και σώζει αυτή χώρα και το λαό της από μια βέβαιη καταστροφή.

Ο Φοίνικας, αναφέρει ο Ηρόδοτος, είχε την μοναδική ικανότητα να αναγεννιέται από τις στάχτες του. Όταν έφθανε σε μία ορισμένη ηλικία και ήθελε να ανανεωθεί, παραδιδόταν στις φλόγες χρησιμοποιώντας ιερά και εξαγνιστικά βότανα. Ο Φοίνικας πεθαίνει και αναγεννιέται μόνος του. Είναι πάντα ένας κάθε φορά και κατέχει εξαιρετικές δυνάμεις, εκτός από τη μοναδική του ικανότητα να είναι αθάνατος. Με λίγα λόγια, ο Φοίνικας είναι σαν την Ελλάδα, επανέρχεται ξανά και ξανά και προς τη δόξα τραβά! Επίσης, σαν την Ελλάδα και τους πολίτες της, έχει τάση για αυτοκαταστροφή.

Η παράδοση αναφέρει ότι ο Φοίνικας είχε εξαιρετική φωνή και όταν τραγούδαγε, ακόμα και ο Ήλιος σταμάταγε το άρμα του για να τον απολαύσει. Κατά παρόμοιο τρόπο,  όλος ο κόσμος έχει συνηθίσει να κρατάει κατά καιρούς, ακόμα και την ανάσα του, για να αφουγκραστεί τα επιτεύγματα  του λαού μας, τόσο στον τομέα των επιστημών όσο και στον τομέα  του πολιτισμού.

Κι όμως η Ελλάδα ακόμη συγκινεί...

Το άρθρο στους NEW YORK TIMES, ο καθηγητής του Κολούμπια Μάρκ Μαζάουερ το έγραψε την επόμενη της ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου από την Ελληνική Βουλή. Διαβάστε το, είναι συγκλονιστικό και τέτοιες φωνές τις έχει ανάγκη η δοκιμαζόμενη αυτή την περίοδο χώρα

"Χθες, όλος ο κόσμος παρακολουθούσε την Ελλάδα καθώς το κοινοβούλιό της ψήφισε ένα πακέτο μέτρων λιτότητας το οποίο θα μπορούσε να έχει κρίσιμες επιπτώσεις στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Ίσως προκαλεί έκπληξη που... αυτή η μικρή άκρη της χερσονήσου των Βαλκανίων συγκεντρώνει τόση προσοχή. Σκεφτόμαστε συνήθως την Ελλάδα ως την πατρίδα του Πλάτωνα και του Περικλή, με την πραγματική της σημασία να βρίσκεται βαθιά στην αρχαιότητα.

Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που για να κατανοήσεις το μέλλον της Ευρώπης χρειάζεται να στραφείς μακριά από τις μεγάλες δυνάμεις στο κέντρο της ηπείρου και να κοιτάξεις προσεκτικά όσα συμβαίνουν στην Αθήνα. Τα τελευταία 200 χρόνια η Ελλάδα ήταν στην πρώτη γραμμή της εξέλιξης της Ευρώπης. Στη δεκαετία του 1820, στη διάρκεια του αγώνα για την ανεξαρτησία από την οθωμανική αυτοκρατορία, η Ελλάδα έγινε ένα πρώιμο σύμβολο δραπέτευσης από... τη φυλακή της αυτοκρατορίας.

Για τους φιλέλληνες, η παλιγγενεσία της αποτελούσε τον πιο ευγενή αγώνα. "Στο μεγάλο πρωινό του κόσμου", έγραψε ο Σέλεϊ στο ποιημά του "Ελλάς", "το μεγαλείο της Ελευθερίας τινάχθηκε και έλαμψε! "  Η νίκη θα σήμαινε τον θρίαμβο της ελευθερίας όχι μόνο επί των Τούρκων αλλά και επί όλων των δυναστών που κρατούσαν υπόδουλους τόσο πολλούς ευρωπαίους. Γερμανοί, Ιταλοί, Πολωνοί και Αμερικανοί έτρεξαν να πολεμήσουν υπό την γαλανόλευκη σημαία της Ελλάδας για χάρη της δημοκρατίας. Και μέσα σε μια δεκαετία, η χώρα κέρδισε την ελευθερία της.

Στη διάρκεια του 20ου αιώνα ο ριζοσπαστικός νέος συνδυασμός της συνταγματικής δημοκρατίας και του εθνικισμού που ενσάρκωσε η Ελλάδα εξαπλώθηκε στην ήπειρο και κορυφώθηκε στην "ειρήνη που τερμάτισε κάθε ειρήνη" στο τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν τρεις αυτοκρατορίες, η οθωμανική , εκείνη των Αψβούργων και η ρωσική, κατέρρευσαν και αντικαταστάθηκαν από έθνη-κράτη. Μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα άνοιξε και πάλι τον δρόμο για το μέλλον της Ευρώπης. Μόνο που τώρα ήταν η σκοτεινή πλευρά της δημοκρατίας που βγήκε στο προσκήνιο.

 Σε έναν κόσμο εθνικών κρατών, εθνοτικές μειονότητες όπως ο μουσουλμανικός πληθυσμός της Ελλάδας και οι ορθόδοξοι χριστιανοί της Μικράς Ασίας ήταν μια συνταγή για διεθνή αστάθεια. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, Έλληνες και Τούρκοι ηγέτες αποφάσισαν να ανταλλάξουν τους μειονοτικούς πληθυσμούς τους, εκτοπίζοντας περί τα δύο εκατομμύρια χριστιανούς και μουσουλμάνους προς χάριν της εθνικής ομοιογένειας.

Η ελληνο - τουρκική ανταλλαγή των πληθυσμών ήταν η μεγαλύτερη οργανωμένη μετακίνηση προσφύγων στην ιστορία μέχρι τότε και μοντέλο που οι ναζιστές και άλλοι θα το επικαλούνταν αργότερα για να εκτοπίσουν ανθρώπους στην ανατολική Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Ινδία. Είναι ειρωνικό, λοιπόν, που η Ελλάδα ήταν επίσης στην πρωτοπορία της αντίστασης στους ναζιστές.

Τον χειμώνα του 1940-41, ήταν η πρώτη χώρα που αντεπιτέθηκε αποτελεσματικά κατά των δυνάμεων του Αξονα, ταπεινώνοντας τον Μουσολίνι στον ελληνο - ιταλικό πόλεμο ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη επευφημούσε την Ελλάδα. Και πολλοί χειροκρότησαν πάλι λίγους μήνες αργότερα όταν ένας νεαρός αριστερός αντιστασιακός ονόματι Μανώλης Γλέζος σκαρφάλωσε στην Ακρόπολη ένα βράδυ με έναν φίλο και κατέβασαν τη σημαία με την σβάστικα που οι Γερμανοί είχαν πρόσφατα υψώσει.

Η κυριαρχία των ναζιστών έφερε μαζί της την πολιτική κατάρρευση, την μεγάλη πείνα, και μετά την απελευθέρωση, την βύθιση της χώρας σε έναν εμφύλιο πόλεμο ανάμεσα στις κομμουνιστικές και τις αντικομμουνιστικές δυνάμεις. Μόλις λίγα χρόνια μετά την ήττα του Χίτλερ, η Ελλάδα βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο της ιστορίας, ως μέτωπο του Ψυχρού Πολέμου. Το 1947, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν χρησιμοποίησε τον κλιμακούμενο εμφύλιο στην Ελλάδα για να πείσει το Κογκρέσο να στηρίξει το Δόγμα Τρούμαν και την ειρηνική δέσμευση αμερικανικών πόρων για τον αγώνα κατά του Κομμουνισμού και την ανοικοδόμηση της Ευρώπης.

Η πολιτική και οικονομική ένωση της Ευρώπης υποτίθεται ότι θα έβαζε τέλος στις αδυναμίες και την εξάρτηση της διχοτομημένης ηπείρου. Και εδώ η Ελλάδα έγινε σύμβολο μιας νέας φάσης στην ευρωπαϊκή ιστορία. Η πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας το 1974 δεν έφερε στη χώρα μόνο την πλήρη ένταξη σε αυτό που θα γινόταν η Ευρωπαϊκή Ενωση. Προανήγγηλε επίσης (μαζί με τη μετάβαση της Ισπανίας και της Πορτογαλίας στη δημοκρατία την ίδια εποχή) το παγκόσμιο κύμα εκδημοκρατισμού της δεκαετίας του 1980 και του '90, πρώτα στη Νότια Αμερική και τη Νοτιοανατολική Ασία και μετά στην Ανατολική Ευρώπη.

Σήμερα, αφότου έσβησε η ευφορία της δεκαετίας του '90 και μια νέα ταπεινοφροσύνη χαρακτηρίζει τους Ευρωπαίους, ο κλήρος πέφτει και πάλι στην Ελλάδα ως χώρας η οποία θα προκαλέσει τους μανδαρίνους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα θέσει το ερώτημα: "ποιό θα είναι το μέλλον της ηπείρου;".

Η Ευρωπαϊκή Ένωση υποτίθεται ότι θα ένωνε μια κατακερματισμένη Ευρώπη, ότι θα ενίσχυε τις δημοκρατικές της δυνατότητες και ότι θα μεταμόρφωνε την ήπειρο σε μια ανταγωνιστική δύναμη στην παγκόσμια σκηνή. Είναι ίσως ταιριαστό που ένα από τα αρχαιότερα και πιο δημοκρατικά έθνη - κράτη της Ευρώπης βρίσκεται στην καινούργια εμπροσθοφυλακή, όσων θέτουν εν αμφιβόλω όλα αυτά τα επιτεύγματα.

Γιατί είμαστε όλοι μικρές δυνάμεις τώρα, και για άλλη μια φορά η Ελλάδα πολεμάει στην πρώτη γραμμή του αγώνα για το μέλλον."

Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ήταν ο τελευταίος Αυτοκράτορας του Βυζαντίου;

Σύμφωνα με τη μακροχρόνια έρευνα του μοναχού, ιστορικού, ερευνητή και συγγραφέα Βαρθολομαίου του Ιμβρίου (Κουτλουμουσιανού), ο Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος, είχε αποκτήσει, από τη σύζυγο του Σοφία, ένα μοναχογιό και διάδοχό του στο βυζαντινό στέμμα, τον Ιωάννη Παλαιολόγο.

Λίγες ώρες πριν από την πτώση της Βασιλεύουσας και τον ηρωικό, ύστερα από επική πάλη, θάνατο του αυτοκράτορα, η Σοφία παρέδωσε το - δεκατετράχρονο - μοναχοπαίδι της στην πιστή θαλαμηπόλο της Ειρήνη, για να το μεταφέρει με ιστιοφόρο στην Ιταλία, ώστε να μην πέσει στα χέρια των Οθωμανών.

Φυσικά, υπήρχε ο κίνδυνος το ιστιοφόρο να μην κατορθώσει να ξεφύγει από τον τουρκικό κλοιό, οπότε ήταν περισσότερο από βέβαιο ότι ο μικρός πρίγκιπας θα είχε μαρτυρικό θάνατο.

Κλαίγοντας με αναφιλητά η Σοφία ζήτησε από τον Ιωάννη να της υποσχεθεί πως δε θα αποκάλυπτε σε κανέναν πριν συμπληρώσει το τριακοστό έτος της ηλικίας του την αληθινή του ταυτότητα, ενώ παράλληλα έβαλε στον κόρφο του έναν παραπλανητικό πάπυρο, στον όποιο είχε γράψει η ίδια μια ψεύτικη ταυτότητα. Ωστόσο, στο εγκόλπιο - φυλαχτό - η αυτοκράτειρα έβαλε και ένα δεύτερο πάπυρο, στον οποίο είχε γράψει τα στοιχεία για την αληθινή καταγωγή του εφήβου.

Ο μικρός έδωσε την υπόσχεση που του ζητήθηκε, αποχαιρέτησε - για πάντα - τη μητέρα του και μέσα στο πηχτό σκοτάδι της νύχτας ο καπετάνιος του ιστιοφόρου κατόρθωσε να διασχίσει τον Κεράτιο κόλπο, κάτω κυριολεκτικά από τις «μύτες» των πολιορκητών, και να οδηγήσει, ύστερα από πολλές περιπέτειες, το σκάφος στο λιμάνι της Βενετίας.

Από αυτό λοιπόν το σημείο ξεκινάει ο μύθος του Μαρμαρωμένου Βασιλιά, ή του νόμιμου απογόνου του, ο οποίος όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου θα συνεχίσει τη λειτουργία στην Αγιά-Σοφιά,  από το σημείο που διακόπηκε, κατά την Άλωση της Πόλης, από τους Οθωμανούς…

Αχ αυτοί οι Έλληνες...

Αξίζει να διαθέσουμε λίγο χρόνο για να διαβάσουμε με προσοχή τι έλεγε για τους Έλληνες επί Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ο Ρωμαίος Συγκλητικός Μενένιος Άπιος προς τον Ανθύπατο Ατίλιο Νάβιο που θα αναλάμβανε την διοίκηση της Αχαΐας. Την μετάφραση του πάπυρου έκανε ο σπουδαίος Έλληνας Κωνσταντίνος Τσάτσος. Μία επιστολή που καλό είναι να μην φτάσει σε γνώση των Ευρωπαίων επιτρόπων...

O Έλληνας είναι πιο εγωιστής από μας και συνεπώς και από όλα τα έθνη του κόσμου. Το άτομό του είναι «πάντων χρημάτων μέτρον» κατά το ρητό του Πρωταγόρα. Αδέσμευτο, αυθαίρετο, και ατίθασο, αλλά και αληθινά ελεύθερο ορθώνεται το εγώ των Ελλήνων. Χάρις σε αυτό σκεφθήκανε πηγαία, πρώτοι αυτοί, όσα εμείς αναγκαζόμαστε σήμερα να σκεφθούμε σύμφωνα με τη σκέψη τους. Χάρις σε αυτό βλέπουν με τα μάτια τους και όχι με τα μάτια εκείνων που είδαν πριν απ΄ αυτούς. Χάρις σε αυτό η σχέση τους με το σύμπαν, με τα πράγματα και τους ανθρώπους δεν μπαγιατεύει, αλλά είναι πάντα νέα, δροσερή και το κάθε τι, χάρις σε αυτό το εγώ, αντιχτυπάει σαν πρωτοφανέρωτο στην ψυχή τους.
Είναι όμως και του καλού και του κακού πηγή τούτο το χάρισμα. Το ίδιο «εγώ» που οικοδομεί τα ιδανικά πολιτικά συστήματα, αυτό διαλύει και τις πραγματικές πολιτείες των Ανθρώπων. Και ήρθανε οι καιροί όπου ο ελληνικός εγωισμός ξέχασε την τέχνη που οικοδομεί τους ιδανικούς κόσμους, αλλά δεν ξέχασε την τέχνη που γκρεμίζει τις πραγματικές πολιτείες. Ο Έλληνας δεν παραδέχεται άλλη κρίση δικαίου παρά την ατομική του, που δυστυχώς στηρίζεται σε ατομικά κριτήρια. Έχει πιο αδύνατη μνήμη από μας. Είναι ανυπόμονος και κάθε λίγο, μόλις δυσκολέψουν κάπως τα πράγματα, αποφασίζει ριζικές μεταρρυθμίσεις. Θες να σαγηνέψεις την εκκλησία του δήμου σε μια πόλη ελληνική; Πες τους: «Σας υπόσχομαι αλλαγή». Πες τους: «Θα θεσπίσω νέους νόμους». Αυτό αρκεί. Με αυτό χορταίνει η ανυπομονησία του, το αψίκορο πάθος του.
Ο Έλληνας πολιτικός ανακυκλώνεται μόνος του μέσα στις δικές του σκέψεις, γιατί πιστεύει πως αυτές αρκούν για το έργο του ή, το χειρότερο, γιατί η χρησιμοποίηση και των άλλων στην εκτέλεσή του, θα περιόριζε την κυριότητά του απάνω στο έργο. Θα το έκανε, περισσότερο τέλειο, αλλά λιγότερο δικό του. Και εκείνο που προέχει για τον Έλληνα δεν είναι το πρώτο, αλλά το δεύτερο. Έτσι σε πρώτη μοίρα έρχεται η τιμή του εγώ και σε δεύτερη η αξία του έργου. Αυτή είναι η αδυναμία του πολιτικού ήθους που θα παρατηρήσεις στους Έλληνες δημόσιους άνδρες, που κατά τα άλλα και πιο υψηλόφρονες είναι και πιο αδέκαστοι και σχεδόν όλοι πιο φτωχοί από τους σύγχρονους δικούς μας.
Έπρεπε εξαιρετικά ευνοϊκές περιστάσεις να συντρέξουν με τη μεγαλοφυΐα του Αλέξανδρου του Μακεδόνα για να αποκτήσουν για λίγα χρόνια οι Έλληνες μια κυρίαρχη πολιτική θέση στην οικουμένη. Αλλά και εκεί το έργο, στηριγμένο σ΄ ένα πρόσωπο, όχι σε μιαν κοινότητα ανθρώπων, ούτε σε μια πολύχρονη παράδοση, μόλις εξαφανίστηκε ο δημιουργός, διαλύθηκε μέσα στα χέρια των ίδιων εκείνων ανθρώπων, που, όταν ο Αλέξανδρος ζούσε, στάθηκαν οι απαραίτητοι συντελεστές του. Αλλά το έργο, βλέπεις, δεν ήταν δικό τους. Δεν τους είχε κάνει ο αυταρχικός ηγέτης κοινωνούς στην τιμή του έργου, αλλά θήτες του γιγάντιου εγωισμού του.
Τα δεινά, όσα υποφέρανε ως τα σήμερα οι Έλληνες, μα θαρρώ και όσα θα υποφέρουν στο μέλλον μιαν έχουν κύρια και πρώτη πηγή, την φιλοπρωτία, τη νόμιμη θυγατέρα του τρομερού των εγωισμού. Όλα αυτά δε σου τα λέω για να σε κάνω να περιφρονάς τους Έλληνες. Απεναντίας σου τα λέω για να τους καταλάβεις και να τους προσέξεις. Ακόμη και σήμερα διατηρούν τα ίχνη μερικών αρετών που μοιάζουν με τη χόβολη μιας μεγάλης πυράς. Μελετητές της ψυχής των ατόμων και του όχλου, θα τους δεις να εκτελούν μερικούς θαυμάσιους ελιγμούς, να χαράζουν πολιτικά σχέδια περίλαμπρα, με μιαν ευκινησία στη σκέψη και μια γοργότητα στις αντιδράσεις που εμείς εδώ ποτέ δε φτάσαμε. Μόνο που ύστερα θα μελαγχολήσεις βλέποντας πως είναι πια ασήμαντοι οι σκοποί για τους οποίους ξοδεύονται αυτά τα εξαίσια χαρίσματα».

 

ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ;

H Αμερική σύμφωνα με την επίσημη άποψη ανακαλύφθηκε το 1492 από τον Χριστόφορο Κολόμβο. Παρόλα αυτά, πολυετείς έρευνες, και ανακάλυψη ευρημάτων από επιστήμονες, δείχνουν ότι υπήρχε έντονη η παρουσία του Ελληνικού στοιχείου στην Αμερική.

Διαβάστε Περισσότερα...

Ο Περιστρεφόμενος ναός του Επικουρείου Απόλλωνος

Ο ναός του Επικουρείου Απόλλωνος βρίσκεται στις Βάσσες Αρκαδίας, κοντά στα σύνορα του νομού με την Μεσσηνία. Υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι ο ναός δεν ήταν απλά ένα λατρευτικό κτίσμα αφιερωμένο στον Απόλλωνα όπως τόσα άλλα στον Ελλαδικό χώρο. Ιστορικά κατασκευάστηκε το τελευταίο τέταρτο του 5ου αιώνα π.Χ από τον αρχιτέκτονα του Παρθενώνα Ικτίνο.

 Η πλαγιά που είναι χτισμένος ο ναός έχει διαμορφωθεί τεχνητά σε οριζόντιο επίπεδο και ο ναός δεν ακολουθεί τον συνήθη προσανατολισμό του άξονα ανατολής - δύσης αλλά του άξονα βορρά – νότου. Αξίζει να υπογραμμίσουμε ότι,  στην πλαγιά διαμορφώθηκε τεχνητά μία πέτρινη “ειδική” βάση που πάνω σε αυτή τοποθετήθηκε ο ναός. Η βάση αυτή είναι ειδική, και μοναδική στον κόσμο, διότι λόγω της μελετημένης κλίσης της, επιτρέπει στον ναό να περιστρέφεται πάνω σε αυτή κατά 50.2 δευτερόλεπτα της μοίρας κάθε χρόνο, με σκοπό να στοχεύει διαρκώς στον ίδιο αστρικό σημείο.

Για να γίνει πιο κατανοητό αυτό, θα αναφέρουμε ότι ο άξονας της γης δεν είναι ένα σταθερό σημείο. Αλλάζει θέση χρόνο με τον χρόνο και διαγράφει έναν πλήρη κύκλο κάθε 25.920 χρόνια. Έτσι,  ο προσανατολισμός των σταθερών σημείων πάνω στην γη αλλάζει θέση χρόνο με τον χρόνο ακολουθώντας την κίνηση του άξονα της γης. Οι αστερισμοί λ.χ που παρατηρούμε σήμερα σε συγκεκριμένα σημεία του ουρανού πριν από 10.000 χρόνια ήταν σε διαφορετικά σημεία και επίσης σε διαφορετικά σημεία του ουρανού θα είναι μετά από 10.000 χρόνια.

Για να κατορθώσει να περιστρέφεται ο ναός στη βάση του, τοποθετήθηκε πάνω σε αυτή ένα στρώμα αργίλου και ένα στρώμα από βότσαλα θαλάσσης. Πάνω σε αυτά τα στρώματα τοποθετήθηκαν οι πλάκες των θεμελίων του ναού. Κάτω από την βάση έχουν βρεθεί τούνελ που κρατούσαν τον άξονα του ναού. Πάνω λοιπόν στην βάση του ναού τοποθετήθηκαν πολλές στρώσεις από πλάκες που ενώνοντας μεταξύ τους με ανοξείδωτους σιδερένιους συνδετήρες και στο άνοιγμα τους έχυσαν μόλυβδο για να κρατά τους κραδασμούς.

Έτσι στη συνέχεια έχτισαν τον ναό ο οποίος λόγω της ιδιαίτερης βάσης του και της σοφά μελετημένης κλίσης της, περιστρεφόταν πάνω σε αυτή ακολουθώντας τον άξονα της γης. Οπότε, αν κάποιος στεκόταν στην είσοδο του ναού έβλεπε το βορρά του πλανήτη μας! Με άλλα λόγια, ολόκληρος ο ναός αποτελούσε μία τεράστια πυξίδα,  κατασκευασμένη από γρανίτη και μάρμαρο!

Λύθηκε το μυστήριο του μηχανισμού των Αντικυθήρων;

Την ελλειπτική τροχιά της Γης γύρω από τον Ήλιο φαίνεται ότι γνώριζαν οι αρχαίοι Έλληνες, και όχι μόνον αυτό: Η γνώση τους είχε βρει εφαρμογή στον περίφημο Μηχανισμό των Αντικυθήρων. Το μυστηριώδες αρχαίο όργανο υπολογισμού της θέσης των ουράνιων σωμάτων, το οποίο χρονολογείται στον 1ο π.Χ. αιώνα και όπως είναι γνωστό έχει ανασυρθεί από ναυάγιο που εντοπίσθηκε στα ανοιχτά των Αντικυθήρων το 1900-1901, έχει αποτελέσει συχνά αντικείμενο έρευνας, η τελευταία από τις οποίες έρχεται τώρα από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η έρευνα αυτή μας πληροφορεί ότι ο εφευρέτης είχε λάβει υπόψη του, την ελλειπτική φύση της τροχιάς της Γης γύρω από τον Ήλιο. Έτσι, πέραν των άλλων, αποδεικνύεται ότι οι γνώσεις των αρχαίων ήταν μεγαλύτερες από ό,τι πιστεύαμε ως σήμερα. Στο συμπέρασμα αυτό, κατέληξε νέα μελέτη επιστημόνων του Πανεπιστημίου Πάτζετ Σάουντ της Πολιτείας της Ουάσιγκτον με επικεφαλής τον Τζέιμς Εβανς. Επιπλέον, δείχνει για μια ακόμη φορά ότι, σπουδαίες ανακαλύψεις που σήμερα θεωρούμε ότι έγιναν στην Αναγέννηση, στην πραγματικότητα δεν ήταν παρά μια γνώση που προϋπήρξε και ξεχάστηκε, για να αποκαλυφθεί εκ νέου, όταν οι συνθήκες επέτρεψαν και πάλι την εμφάνιση ανήσυχων πνευμάτων.

Ο δρόμος όμως είναι μακρύς για την πλήρη αποκρυπτογράφηση αυτού του οργάνου που υπολόγιζε με εκπληκτική ακρίβεια τη θέση του Ήλιου, της Σελήνης και πιθανώς των πλανητών, εμφάνιζε τις φάσεις τις Σελήνης, υπολόγιζε τις ανατολές και τις δύσεις κάποιων αστέρων, προέβλεπε εκλείψεις, έδειχνε το ημερολόγιο και προσδιόριζε την ημερομηνία τέλεσης των αρχαίων αγώνων.

Δεν είναι περίεργο λοιπόν, που χαρακτηρίζεται ως ο αρχαιότερος υπολογιστής ενώ το γεγονός ότι πρόκειται για μοναδικό εύρημα, αφού όμοιό του δεν έχει βρεθεί πουθενά αλλού, κάνει την επιστημονική και ιστορική αξία του τεράστια. Από τις πρώτες ενδείξεις είναι ότι ο μηχανισμός είχε 40 γρανάζια (αντί των 32, που νομίζαμε ότι περιλαμβάνει). Επίσης, μένουν να μελετηθούν πολλά γράμματα που είναι κρυμμένα μέσα στο μηχανισμό. Υπάρχει όμως και μία μαρτυρία που έρχεται από την αρχαιότητα: «Πρόσφατα κατασκεύασε ο φίλος μας Ποσειδώνιος μία συσκευή η οποία με την περιστροφή αναπαράγει τις ίδιες κινήσεις του Ήλιου, της Σελήνης και των πέντε πλανητών» γράφει ο Κικέρων.

Πρόκειται για το μηχανισμό των Αντικυθήρων; Πολλά στοιχεία συγκλίνουν υπέρ αυτού, έτσι θεωρείται πολύ πιθανό ο μηχανισμός να κατασκευάσθηκε πράγματι από τον Ποσειδώνιο Απαμέα (135-50 π. Χ.) αστρονόμο, γεωγράφο και γεωλόγο από τη Ρόδο. Και η χρονολόγηση του αντικειμένου εξάλλου, που είναι  περί το 80 π. Χ. συμφωνεί.

Η Τουρκική σημαία είναι Ελληνικής προελεύσεως

Σύμφωνα με τον καθηγητή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης Νικόλαο Μουτσόπουλο, το εθνικό σύμβολο της Τουρκίας είναι αντιγραφή ενός νομίσματος της αρχαίας πόλης κράτους του Βυζαντίου, η οποία χτίστηκε από Μεγαρείς αποίκους και αποτέλεσε τη «μαγιά» για να χτισθεί μετέπειτα η Κωνσταντινούπολη.

Το νόμισμα αυτό κόπηκε το 341 π.Χ. από τους Βυζαντινούς, όταν κατάφεραν να αποκρούσουν την αιφνιδιαστική επίθεση που είχε εξαπολύσει στο Βυζάντιο, ο Βασιλιάς της Μακεδονίας Φίλιππος ο δεύτερος. Σύμφωνα με τον καθηγητή, ο Μακεδονικός στρατός μια νύχτα με πολύ συννεφιά, είχε πλησιάσει τα τείχη του Βυζαντίου, με σκοπό να το κυριεύσει. Την κρίσιμη όμως στιγμή, τα σύννεφα παραμερίστηκαν και την θέση τους πήρε το δυνατό φως ενός μετεωρίτη, που διέσχιζε το βραδινό ουρανό. Έτσι οι Βυζαντινοί βλέποντας καθαρά πια τον Μακεδονικό στρατό, κατάφεραν να τον απωθήσουν.

Προς ανάμνηση αυτού του γεγονότος, οι Βυζαντινοί τοποθέτησαν στο νόμισμά τους την ημισέληνο (σύμβολο της Θεάς της νύχτας Εκάτης) και ένα αστέρι που συμβόλιζε το μετεωρίτη. Επίσης, στο νόμισμα χάραξαν τη λέξη "ΒΥΖΑΝΤΙΩΝ", θέλοντας έτσι να υποδηλώσουν την προέλευσή του. Στη συνέχεια, το νόμισμα έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές στην εποχή του Ιουστινιανού, ενώ τα σύμβολα του υπάρχουν σε πολλά βυζαντινά μνημεία.

Ακολούθως, το σύμβολο αυτό υιοθετήθηκε από τους Τούρκους, μετά την άλωση της Πόλης, θέλοντας με αυτό τον τρόπο  να δείξουν ότι η Οθωμανική αυτοκρατορία αποτελούσε τη συνέχεια και κληρονόμο της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.

Ομιλία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στην Πνύκα

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης είναι η σημαντικότερη στρατιωτική και πολιτική φυσιογνωμία της Επανάστασης του 1821. Για την ευφυΐα, την τόλμη, τη σύνεσή του, αλλά και για τη βαρύτητα του λόγου του,  επονομάσθηκε "Γέρος του Μοριά". Στις 7 Οκτωβρίου 1838, σε ηλικία 68 ετών, απηύθυνε στην Πνύκα, τον πιο κάτω λόγο προς τους νέους του Α΄ Γυμνασίου της Αθήνας.

Διαβάστε Περισσότερα...

Παγετώνες στην Ευρώπη;

Το θερμό ρεύμα στον Ατλαντικό που καθιστά πιο ήπιο το κλίμα της δυτικής Ευρώπης έχει αρχίσει να επιβραδύνεται, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο ολόκληρη η ήπειρος να περάσει απότομα σε παγετώδη περίοδο, εκτιμούν Βρετανοί ερευνητές...

Διαβάστε Περισσότερα...

Τι είναι ο Έλληνας;

Σε ένα διαγωνισμό αμερικανικής εφημερίδας ζητήθηκε από τους αναγνώστες να δώσουν απάντηση στην ερώτηση " Τί είναι ο Έλληνας;".

Τη σωστότερη ερμηνεία έδωσε ένας δικαστής που ακούει στο όνομα D.Kelly. Διαβάστε την:

Ο Έλληνας είναι ευφιέστατος αλλά παράλληλα και γκαφατζής,

 Δραστήριος αλλά και αμέθοδος,

φιλότιμος αλλά και πλήρης προλήψεων,

θερμόαιμος και πάντα καλός πολεμιστής.

Έκτισε τον Παρθενώνα αλλά αφού μέθυσε από την αίγλη του, τον άφησε αργότερα να γίνει στόχος πολλών ερίδων.

Ανέδειξε το Σωκράτη για να τον δηλητηριάσει,

θαύμασε το Θεμιστοκλή για να τον εξορίσει,

διδάχτηκε από τον Αριστοτέλη για να τον καταδιώξει και

 γέννησε τον Ελευθέριο Βενιζέλο

για να επιχειρήσει να τον δολοφονήσει.

Έκτισε το Βυζάντιο και το άφησε να τουρκέψει,

 δημιούργησε το "21" για να το αμφισβητήσει,

 δημιούργησε στη συνέχεια το 1909 για να το

λησμονήσει....

Τριπλασίασε την Ελλάδα και τη κήδευσε το 1922.

Κόπτεται τη μια στιγμή για την αλήθεια και την ίδια στιγμή μισεί τον αρνούμενο να υπηρετήσει το ψεύδος.

Παράδοξο πλάσμα, ατίθασο, περίεργο, ημίκαλο, ημίκακο Λυπηθείτε το, αν θέλετε θαυμάστε το …

Τέλος, αν μπορείτε ταξινομήστε το...

Μαθησιακές δυσκολίες

Οι μαθησιακές δυσκολίες είναι το κοινό χαρακτηριστικό των διάσημων Αϊνστάιν, Έντισον, Λεονάρδο Ντα Βίντσι, Kέννεντυ, Τσώρτσιλ, Τομ Κρουζ, Σ. Σταλόνε, Τζον Λένον, Γ. Ντίσνεϊ, Πικάσσο, κλπ.
Συνεπώς, είναι «θείο δώρο» μόνον όμως όταν γνωρίζουμε την ύπαρξή τους και τις αντιμετωπίζουμε έγκαιρα και σωστά, ενώ αντιθέτως, η άγνοια χειροτερεύει την κατάσταση.
Η Δυσλεξία είναι Ειδική Μαθησιακή Δυσκολία στα γραπτά. Δηλαδή, οι δυσλεξικοί παρουσιάζουν μεγάλη δυσκολία στην ανάγνωση (πολύ αργή, με λάθη), στην ορθογραφία και δυσκολεύονται να μεταφέρουν τον προφορικό τους λόγο στο γραπτό. Εμφανίζεται σε 4 αγόρια προς 1 κορίτσι, που σημαίνει ότι τα αίτιά της είναι Βιολογικά. 

Διαβάστε περισσότερα...

Σχολικός Εκφοβισμός - Το φαινόμενο «bullying»

Σχολικός Εκφοβισμός - Το φαινόμενο «bullying»